“Bu süreçte en büyük fark, ‘yavaşlamak’ oldu. Yavaşlamak derken işten çekilmek değil; karar alırken içimde bir merkez bulmak.

Seanslarda yaptığımız kısa nefes ve beden farkındalığı pratikleri sayesinde stresin bedende nasıl biriktiğini fark etmeye başladım. Önceden tetiklendiğimde sinirlenirdim; şimdi aynı durumlarda daha regüle kalabiliyorum.

Hedeflerime ulaşma hızım düşmedi — tam tersine netliğim arttı. Ama bunu daha sakin bir yerden yapıyorum. Bu benim için büyük bir dönüşüm.”

“Bu çalışmada fark ettiğim şey şu oldu: Anda kalmak bir performans değilmiş. Bir kapasiteymiş.

Koçluk tarafı bana yapı kazandırdı; mindfulness tarafı ise zihinsel gürültüyü azaltmayı öğretti. Artık ‘otomatik pilotta’ değilim.

Özellikle odaklanma konusunda ciddi bir fark var. Toplantılarda daha mevcut kalıyorum, insanları gerçekten dinliyorum.

Tükenmişlik hissim azaldı çünkü kendimle ilişkim yumuşadı.”

“Bu süreç bana önce kendimi dinlemeyi öğretti.

Hep dış hedeflere odaklanmışım; ilk kez ‘Ben ne hissediyorum?’ sorusuna gerçekten alan açtım.

Öz-şefkat çalışmaları benim için çok dönüştürücüydü. Kendime karşı daha nazik olmayı öğrendim.

En önemlisi, artık kararlarımı korkudan değil; daha sakin ve merkezde bir yerden alıyorum. Bu bana güven verdi.”